يعنى ابو بكر به سنّت گوساله ، و عمر به سنّت سامرى است . و شنيدم از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كه مىفرمود : مىآيند گروهى از ياران من كه اهل علوّ و مقامند نزد امّت من كه از صراط بگذرند چون من آنها را مىبينم و آنها هم مرا مىبينند و مرا مىشناسند و من هم آنها را مىشناسم در اضطرابند در مقابل من ، پس مىگويم : اى پروردگار من ! اينها ياران منند ، پس گفته مىشود : نمىدانى چه حادثه‌اى برپا كردند بعد از تو ، اينها مرتد شدند و به عقب برگشتند از زمانى كه تو از آنها جدا شدى . پس من مىگويم : خدا دور بگردان آنها را از رحمت خود . و شنيدم كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىفرمود : هرآينه امّت من سوار خواهند شد راه و روشى را كه بنى اسرائيل داشتند طابق النعل بالنعل مانند همديگر وجب به وجب و ذراع به ذراع و دست به دست ؛ زيرا كه تورات و قرآن هر دو به يك دست و يك قلم بر يك ورق نوشته شده و در سنّت مساويند « 1 » . مبحث دوم در موضوع فدك و دادن رسول خدا آن را به فاطمه به امر خدا و بيرون كردن ابو بكر از تصرّف او محل فدك و كيفيّت فتح رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آن را در كتاب معجم البلدان است كه : فدك قريه‌ايست در حجاز كه ميان او تا مدينه دو روز و گفته شده سه روز راه است ، كه خدا از دست يهود برگرداند بر رسول خود صلّى اللّه عليه و آله در سال هفتم هجرت به صلح ، و آن براى اين بود كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله چون در خيبر فرود آمد و حصارهاى آن را فتح كرد ، و باقى نماند براى ايشان مگر سه

--> ( 1 ) كتاب سليم بن قيس هلالى ص 82 - 92 ؛ بحار الأنوار ج 28 ص 261 - 282 .